Kyoko Scholiers

Kyoko Scholiers (°1981) debuteert op haar 15de in Ten Oorlog (Toneelhuis). Ze studeert in 2003 af in Studio Herman Teirlinck en werkt als toneelspeler en -maker in België, Nederland en Frankrijk met o.a. De Roovers, Het Toneelhuis, De Zweep, Comp.Marius, Theater Antigone, Tom Van Dyck, HETPALEIS, De Kempvader, Struiken, STAN, BRONKS en Zuidpool. 

Ze speelt onder meer in Anyway the Wind Blows (Tom Barman), Rosie (Patrice Toye), Stille Waters en De hel van Tanger (Frank Van Mechelen), Het Achterland (Dorothee Vanberghe), Het Eiland (Jan Eelen), Sextet (Eddy Terstall), Monster (Stef Lernous en Jonas Govaerts), Rang 1 (Toon Slembrouck), Code 37 (Tim Mielants), Deadline 25/5 (Maarten Moerkerke), Professor T (Indra Siera) en GEUB (Jan Dircksens en Mathias De Neve).

Samen met Studio Herman Teirlinck-genoten Louis van der Waal en Maarten Westra Hoekzema richt ze in 2007 het collectief 'unm' op. Hun eerste creatie Bye Bye Buchenwald speelt in STUK en Theater Antigone. Later zoekt unm locaties op. In Tussen hond en wolf (Zomer Van Antwerpen 2009) zijn de toeschouwers van op een rijdende tribune (voortgetrokken door een tractor) getuige van een wrang liefdesverhaal. Deze voorstelling werd opnieuw gemaakt voor Turnhout 2012 en hernomen door Warande in 2018. In The house that built us (2012), een concept waarvoor Kyoko choreograaf Koen De Preter en 10 figuranten in de arm neemt, krijgt het publiek vanuit een achtertuin de bewogen geschiedenis van een met sloop bedreigd huis te zien (Zomer Van Antwerpen, C-mine cultuurcentrum, Warande, Theater op de Markt). 

Daarnaast gaat Kyoko samenwerkingen aan met o.a. Ruth Becquart, met wie ze de installatie Brief maakt (2011, Festival Cement, kc nOna, Caravan): op een langzaam draaiende molen luistert de toeschouwer naar fragmenten van een jaar lang intieme briefcorrespondentie met kunstenaars, wetenschappers, taxi-chauffeurs, prostituees en patiënten van over de hele wereld. Ook met hun eigen vaders gaan Kyoko en Ruth een briefwisseling aan. Deze reizende installatie staat o.a. op Het Theaterfestival, Spoffin, Oerolfestival, DIHP Rotterdam, Urban Explorersfestival, Nuit Blanche, C-mine, STUK, Downtown Festival en Opek. Museum Kröller Müller (NL) plaatst BRIEF tussen beelden van Maillol en Rodin, Huis Van Alijn kadert de installatie een maand lang in een expo. Brief ontvangt de Nederlandse Dioraphte-prijs.

Op vraag van Ensemble Polyfoon (i.s.m. Leen Huet en Willem Ceuleers) schrijft en speelt Kyoko de monoloog Jeanne (2012), gebaseerd op de verslagen van het proces van Jeanne d'Arc. Hiervoor werkt ze 6 weken in residentie in FBL Paris, waar ze een schrijfbeurs ontvangt. Voor Vrijstaat 0 schrijft Kyoko Ik heb de zon zien zakken (2013), een tekst voor kinderen die ze samen met Marianne Loots speelt in de ondergrondse kamers van de Koninklijke Villa in Oostende. 

In 2015 besluiten de unm-ers – na acht fijne jaren – het collectief te ontbinden, omdat de zin om een eigen weg te gaan zich opdringt. Kyoko komt snel nadien uit met Bastaard, een existentieel-komisch onderzoek naar haar eigen vermeende afstamming van Napoleon Bonaparte. Hiervoor graaft Kyoko intensief in Vlaamse en Franse archieven, de eigen stamboom en de geschiedenis van Bonaparte in België. Ze interviewt wetenschapper Maarten Larmuseau, familieleden, heemkundigen, Napoleon-kenner Patrick Buch en Kinderpsychiater Peter Adriaenssens. Een DNA-onderzoek brengt uiteindelijk uitsluitsel over het 200 jaar oude familie-geheim. Aan haar zijde op scène: Louis van der Waal, als trouwe compagnon de route. De voorstelling wordt opgenomen in het BesteBuren-programma, toert twee seizoenen door Vlaanderen en Nederland en wordt geselecteerd voor Festival Cement (NL).

Gedurende 2016 laat Kyoko Scholiers een zelfgebouwd telefoonhokje rondreizen voor haar nieuwe installatie MISCONNECTED. Ze brengt het hokje bij mannen, vrouwen en kinderen die op de één of andere manier gedisconnecteerd zijn van de samenleving. De telefoondraad vormt het symbool van de maatschappelijke verbinding die de bellers al dan niet vrijwillig doorknipten. Het zijn gevangenen, vluchtelingen, landlopers en daklozen, maar ook prostituees, patiënten en pechvogels. Het zijn kinderen en jongeren die opgroeien zonder mama en papa in de buurt. Het zijn (ex-) sekteleden, kluizenaars, kloosterlingen en einzelgängers allerhande. Eén jaar lang spreekt Kyoko ieder seizoen een uur met elk van hen. Zo verzamelde ze maar liefst 240 uur aan telefoongesprekken. Kyoko verwerkt de opnames van de gesprekken in geluidsmontages van vijf minuten, voor een installatie van vier eigenzinnige telefoonhokjes die langzaam over een doodlopend treinspoor bewegen. MISCONNECTED gaat in juli 2017 in première op de 8ste verdieping van het MAS, in het kader van Zomer Van Antwerpen en is nadien te zien op Festival Boulevard (Den Bosch, NL), in het Antwerpse Centraal Station (ZVA), in de Turnhoutse gevangenis (Warande), op de oude mijnsite in Genk (C-mine cultuurcentrum), in de tuin van de Oostendse Koninklijke Villa (Theater Aan Zee), aan het Oorlogsmonument in Hasselt (Theater op de Markt), op het Brugse stationsplein (KAAP), in de tuin van Museum Busleyden en de voormalige garage Wagenoord (kc NONA), in de Beverse bibliotheek (cc Ter Vesten), in de binnentuin van Museum Dr. Guislain (Festival van de Gelijkheid), in de Brakke Grond (NL), op het Schouwburgplein (Kortrijkse Schouwburg) en op het SIRF Festival (EN).

De volledige kalender van Misconnected en alle andere projecten van Kyoko vindt u hier.